Op soek na kossies

Ek delf die dieptes in

Vir water met my kossies in

Van diep onder die aarde uit

Kry ek my kos uit die water uit

 

Want wanneer die lente kom

En die voëltjies kom

Sal hy my met blare aantrek

En kos gee vir die voël se bek

 

Wanneer die herfs my blare verkleur

En dit van my lyf af skeer

En hy laat my naak hier staan

Totdat die voëltjies ook gaan

 

Maar die winter laat my koud

Al staan ek in ‘n woud

Op die oog af dood

As ek my wortels dieper stoot

 

Lukas Engelbrecht

 

 

Vreet saam

Dis die honde wat my pla

Wat kort kort kos kom vra

Wat saam wil vreet

Aan die vleisie wat ek eet

Ek jag hom weg

Ek sê hom sleg

Ek sê: ”Voertsek

Jou vrek”

Die vleisie wat ek kou

Is nie vir jou

Die oorskiet is vir jou

Oop-bek kan jy kou

Jy gaan ook heen

Met die vet en die been

Waaraan jy heeldag kan vreet

Aan dit wat ek nie wil eet

Lukas Engelbrecht

Nooit vervelig

Dit sal my nooit verveel

Die toneelstuk wat jy speel

Ek kyk vir ure na jou

Hoe jou verhaal ontvou

Ek sien maar net die helfde

Al is dit elke jaar dieselfde

Van die lewe tot die dood

Gaan jou verhaal nogtans voort

Om elke jaar van voor af te begin

Om uit die dode op te staan

Om te baklei vir jou voortbestaan

En altyd te oorwin

Ek verwonder my aan die natuur

Dit wat dit moet verduur

Om op te staan uit die dood

Te groei tot waar dit hoort

Lukas Engelbrecht

 

Toneelspeel

Wanneer die son jou verlig

Is dit ‘n pragtige gesig

Blink en mooi

In wit getooi

Die vorm van jou lyf

Wat hier oor my dryf

Laat my skimme sien

Van beelde of drome, miskien

Die een vorm na die ander

Soos die windjie jou verander

Soos ‘n toneelstuk op die plank

Sweef jy oor die land

Sodat almal jou kan sien

‘n miljoen miskien

Maar net ‘n paar let op

Na die toneelspel bo hul kop

Lukas Engelbrecht

 

Melk vir die plante

Die wolke hang in die lug

Soos melk vir die vrug

Om in druppels af te vloei

Sodat die plante weer kan groei

Maar dit hang nog steeds daar

Waar dit oor die aarde vaar

Om bymekaar te kom

Met ‘n sagte brom

Dan is almal bymekaar

En dan is die gort gaar

Dan raak hulle gemeen

Met die blitse se gedreun

Hulle baklei dat die sop spat

En maak die aarde nat

Soos melk vir die plant

‘n lafenis vir die land

Lukas Engelbrecht

‘n Glasie water

Droog staan ‘n stomp

Gestroop van sy romp

Maar deur water omring

Wat sy voeding moes bring

Die mens is ook so

As hy maar net kon glo

Anders sal hy ook vergaan

Waar hy in ‘n dam water staan

Want die dam is die lewe

Alles is gegewe

Maar die voeding vloei verby

Sonder dat hy syne kry

Oorgenoeg om van te drink

Maar nie genoeg word geskink

Net ‘n glassie is sy deel

Het hy himself verbeel

Lukas Engelbrecht

 

Oor die water

Ek huppel oor die water heen

Wat onder my tone kreun

Ek krap sy hare deurmekaar

As ek oor die water vaar

Ek maak golfies op sy rug

En dan staan ek terug

Dan kom ek weer terug

Vir nog golfies op sy rug

Jy kan my hoor, jy kan my voel

Waar ek oor die water woel

Jy kan my nie sien

In die golfies miskien

Op my eie musiek sal ek dans

Gee my net ‘n kans

Ek draai en ek swaai

As ek oor die water waai

Lukas Engelbrecht

Die son se lewe

Ek sê dankie vir die son

Dat hy elke dag op sal kom

Dat hy my lewe gee

En tog ook rus gee

Was dit nie vir jou lig

Had ek ook geen sig

Dan was ek in die donker gehul

En het die donker my ingesluk

Sonder jou sal die dood intree

En alles van die aarde vee

‘n Dorre, koue woestyn

En dan die dood se pyn

Maar jou strale lewe

Die lewe ‘n gegewe

Ek hoop jy gaan nooit af

Want van jou hang die lewe af

Lukas Engelbrecht

Wasem

Agter die horizon kruip hulle weg

En rol dan oor vir die geveg

Dan kom die donder en reën

Maar ons sien dit as ‘n seën

Weant dit is die reën wat die aarde was

Die stof laat terugkeer na waar dit was

En ons staan ons en verwonder

Aan die reën en die gedonder

Dan keer die reën na die rivier

Na die drinkplek van die dier

Om sy tog voort te sit

Op sy seewaardse rit

Net om ‘n volgende keer

Weer terug te keer

En van vooraf te begin

Al is dit net in wasem

 

Lukas Engelbrecht

Opstaantyd

Ek staar na die horizon
Ek wag dat die son op sal kom

Of moet ek hom eers nooi

Om sy strale oor my te gooi

Stadig verkleur die nag

En word die donker sag

Dan loer hy oor die kop

En staan die hele wêreld op

Hy bepaal ons slap en opstaan

Anders sal ons vergaan

Lukas Engelbrecht

So beplan

Ek kyk na die sterre daar bo

En ek probeer hard om te glo

Dat dit deur U so beplan

Of het U dit dalk verban

Lukas Engelbrecht

 

Klein klein

In die aandlig se ster

Daar doer, daar ver

Wat skyn vir ‘n miljoen jaar

In ‘n oogwink gebaar

Wonder ek hoe klein ek is

Want op die aarde sit ek hier

‘n Klein kolletjie soos ‘n mier

Want die afstand tussen hier en daar

Waar ek na jou staan en staar

Laat my nietig en klein

Hoe sal my verstand kan verstaan

Waaruit die heelal bestaan?

Hoe sal ek ooit weet?

Hoe sal ek dit meet?

Die grootheid om my heen

Maar ek kyk na jou

En jy let nie eers op

En ek sien jou lig

En jy is nie eers bewus

Van die klein, klein kolletjie in die lug

Lukas Engelbrecht

 

Deur die heelal

Grys-bruin hang die horizon aan die hemel

Met sagte wolke wat die spasies vul

Waarvan die aarde nie sal val

Of oor die afgrond hel

Veertjielig bly die aarde sweef

Met miljoene wat daarop leef

Tog sweef hy voort

Deur die heelal voort

 

Lukas Engelbrecht

 

Is dit seer?

Jammer om jou uit te trek

Jou klere van jou lyf te trek

Dit stukkend te skeur

Ek hoop dit is nie te seer

Want in die nartjieskyf

Binne in jou lyf

Lê die geure

Onder daardie klere

 Lukas Engelbrecht

Grys om die lyf

Kaal gestroop van die lewe

Staan hy in die koue en bewe

Want grys is sy lyf

Wat hy die hemele in dryf

Maar gelukkig vir hom

Sal die lente weer kom

Om hom aan te trek

Sy liggaam te bedek

Want lowergroen in die blaar

Wat die eerste lentereën baar

Om my te verwonder

Aan God se wonder

 

Lukas Engelbrecht

Rustig

Rustig luister ek na die natuur

As ek die verte in tuur

Tot daar waar alles eindig 

Na die gezoem van die by

Hier naby myWat werskaf aan sy korf

 Na die voël se lied

Wat die verte in skiet

En ‘n draai maak in my siel

 Die lied van die blaar

Laat my na die hemele staar

En dan is daar die stilte

 

Lukas Engelbrecht