meta content='Afrikaanse Gedigte' name='description'/> Lukas se Gedigte: heelal
Showing posts with label heelal. Show all posts
Showing posts with label heelal. Show all posts

Sunday, 21 May 2017

Ek staar

Ek staar die verte in
Tot in die hemele in
Ek soek iemand om mee te praat
Op soek na ‘n bietjie raad

‘n Miljoen vrae in my gemoed
Wat in my binneste woed
Want die vuur wat dit wek
Bring my tot by die hek

Maar ek staar vir ‘n uur
Na die hek in die muur
Vir ‘n hand om dit oop te maak
Al is dit net ‘n kraak

Maar dit is ‘n strik
Ek moet die hek self oopdruk
Om deur te loop
Vir ‘n klein bietjie hoop
 

Lukas Engelbrecht

Thursday, 18 May 2017

Nooit vervelig

Dit sal my nooit verveel
Die toneelstuk wat jy speel
Ek kyk vir ure na jou
Hoe jou verhaal ontvou

Ek sien maar net die helfde
Al is dit elke jaar dieselfde
Van die lewe tot die dood
Gaan jou verhaal nogtans voort

Om elke jaar van voor af te begin
Om uit die dode op te staan
Om te baklei vir jou voortbestaan
En altyd te oorwin

Ek verwonder my aan die natuur
Dit wat dit moet verduur
Om op te staan uit die dood
Te groei tot waar dit hoort

Lukas Engelbrecht

 

Wednesday, 17 May 2017

‘n Glasie water

Droog staan ‘n stomp
Gestroop van sy romp
Maar deur water omring
Wat sy voeding moes bring

Die mens is ook so
As hy maar net kon glo
Anders sal hy ook vergaan
Waar hy in ‘n dam water staan

Want die dam is die lewe
Alles is gegewe
Maar die voeding vloei verby
Sonder dat hy syne kry

Oorgenoeg om van te drink
Maar nie genoeg word geskink
Net ‘n glassie is sy deel
Het hy himself verbeel

Lukas Engelbrecht

 

Oor die water

Ek huppel oor die water heen
Wat onder my tone kreun
Ek krap sy hare deurmekaar
As ek oor die water vaar

Ek maak golfies op sy rug
En dan staan ek terug
Dan kom ek weer terug
Vir nog golfies op sy rug

Jy kan my hoor, jy kan my voel
Waar ek oor die water woel
Jy kan my nie sien
In die golfies miskien

Op my eie musiek sal ek dans
Gee my net ‘n kans
Ek draai en ek swaai
As ek oor die water waai

Lukas Engelbrecht

Skyn tog weer

Niks kan ooit bestaan
As die son onder gaan
Want in sy strale toegevou
Lê die kleure van die pou

Wanneer sy strale nie meer skyn
Het al die kleure ook verdwyn
Net die swart van die nag
‘n Blindheid wat daar wag

Maar die oggend bring weer kleur
Wanneer jou strale deur die donker beur
My sig keer dan terug
Met jou strale se lig

Jy bepaal die dag en nag
Met jou lig se krag
Jy laat die plante groei
Jy laat die blomme bloei

Lukas Engelbrecht

Ek voorsien

Ek gee kossies
Aan al die bossies
Ook die diere wat wil vreet
Sal ek nie vergeet

Hulle hoef my niks te vra
Hulle hoef ook nie te kla
Al sall hulle dit nie verdien
Sal ek nogtans voorsien

Want die lewe lê in my
En jy kan ook daarvan kry
Wanneer my strale jou bedek
Wat die lewe in jou wek

Sonder my is daar nood
En stadig kom die dood
En alles sal vergaan
En niks sal bly staan

Lukas Engelbrecht

Die son se lewe

Ek sê dankie vir die son
Dat hy elke dag op sal kom
Dat hy my lewe gee
En tog ook rus gee

Was dit nie vir jou lig
Had ek ook geen sig
Dan was ek in die donker gehul
En het die donker my ingesluk

Sonder jou sal die dood intree
En alles van die aarde vee
‘n Dorre, koue woestyn
En dan die dood se pyn

Maar jou strale lewe
Die lewe ‘n gegewe
Ek hoop jy gaan nooit af
Want van jou hang die lewe af


Lukas Engelbrecht

Monday, 15 May 2017

So beplan

Ek kyk na die sterre daar bo
En ek probeer hard om te glo
Dat dit deur U so beplan
Of het U dit dalk verban

Lukas Engelbrecht

 

Sunday, 14 May 2017

Klein klein

In die aandlig se ster
Daar doer, daar ver
Wat skyn vir ‘n miljoen jaar
In ‘n oogwink gebaar
Wonder ek hoe klein ek is

Want op die aarde sit ek hier
‘n Klein kolletjie soos ‘n mier
Want die afstand tussen hier en daar
Waar ek na jou staan en staar
Laat my nietig en klein

Hoe sal my verstand kan verstaan
Waaruit die heelal bestaan?
Hoe sal ek ooit weet?
Hoe sal ek dit meet?
Die grootheid om my heen

Maar ek kyk na jou
En jy let nie eers op
En ek sien jou lig
En jy is nie eers bewus
Van die klein, klein kolletjie in die lug

Lukas Engelbrecht

 

Deur die heelal

Grys-bruin hang die horizon aan die hemel
Met sagte wolke wat die spasies vul
Waarvan die aarde nie sal val
Of oor die afgrond hel

Veertjielig bly die aarde sweef
Met miljoene wat daarop leef
Tog sweef hy voort
Deur die heelal voort

 
Lukas Engelbrecht