meta content='Afrikaanse Gedigte' name='description'/> Lukas se Gedigte: lewe
Showing posts with label lewe. Show all posts
Showing posts with label lewe. Show all posts

Monday, 20 April 2026

Op sterwe

 

Langs ‘n dam in die berge

Lê ek op sterwe

En wag elke dag

Vir die deur om oop te gaan

 

Om in die niet te verdwyn

Na daar waar die son sal skyn

Die deur agter my toemaak

In die ewigheid wegraak

 

Want ons weet glad nie

Wat gaan gebeur nie

Ons kan maar net hoop

Daar is ‘n pad om te loop

 

Want as daar ‘n god bestaan

Voor watter een sal ek staan?

en wat ek nie wis nie

Is of daar ‘n god is of nie

 

Lukas Engelbrecht

Sunday, 19 April 2026

Die lewe gebeur

 

Wanneer ek na die waters staar

En my gedagtes na benede daal

By die bodem verby

Daar sien ek jou

 

Al is jy al ver oor die brug

Roep my verlange jou terug

Na dit wat ek nie kon doen

Jou nog net eenkeer kon soen

 

Maar die lewe het gebeur

En ons liefde versteur

 

Lukas Engelbrecht

Friday, 26 May 2017

Op soek na kossies


Ek delf die dieptes in
Vir water met my kossies in
Van diep onder die aarde uit
Kry ek my kos uit die water uit
 
Want wanneer die lente kom
En die voëltjies kom
Sal hy my met blare aantrek
En kos gee vir die voël se bek
 
Wanneer die herfs my blare verkleur
En dit van my lyf af skeer
En hy laat my naak hier staan
Totdat die voëltjies ook gaan
 
Maar die winter laat my koud
Al staan ek in ‘n woud
Op die oog af dood
As ek my wortels dieper stoot
 
Lukas Engelbrecht
 
 

Thursday, 18 May 2017

Vreet saam

Dis die honde wat my pla
Wat kort kort kos kom vra
Wat saam wil vreet
Aan die vleisie wat ek eet

Ek jag hom weg
Ek sê hom sleg
Ek sê: ”Voertsek
Jou vrek”

Die vleisie wat ek kou
Is nie vir jou
Die oorskiet is vir jou
Oop-bek kan jy kou

Jy gaan ook heen
Met die vet en die been
Waaraan jy heeldag kan vreet
Aan dit wat ek nie wil eet


Lukas Engelbrecht

Nooit vervelig

Dit sal my nooit verveel
Die toneelstuk wat jy speel
Ek kyk vir ure na jou
Hoe jou verhaal ontvou

Ek sien maar net die helfde
Al is dit elke jaar dieselfde
Van die lewe tot die dood
Gaan jou verhaal nogtans voort

Om elke jaar van voor af te begin
Om uit die dode op te staan
Om te baklei vir jou voortbestaan
En altyd te oorwin

Ek verwonder my aan die natuur
Dit wat dit moet verduur
Om op te staan uit die dood
Te groei tot waar dit hoort

Lukas Engelbrecht

 

Ek let op

Ek kyk na almal wat om die tafel sit
En gaan op ‘n verwonderingsrit
Want die sirkus wat ek aanskou
Moet ek my lag probeer inhou

Want die verskeidnheid is groot
En sommige in die nood
Want die verstand ontbreek
Soos ‘n borsspeld vasgesteek

Sommige het verstaan
Ander moet laat staan
Want hul denkvermoë is nie
Redenasievermoë ook nie

Sommige kan maklik begryp
Ander uit die bus geval
Om oor en oor te verduidelik
Maar sien ook nooit die lig

Lukas Engelbrecht

Wednesday, 17 May 2017

Spel van die lewe

Wanneer ons die spel speel
Sien ons hoe was dit gedeel
Want dit is die optrede van die mens
Wat aan waansin grens

Almal het nie eweveel gekry
Ander sal daarsonder moet ly
Ander het alles gekry
En verstaan nie waarom hy moet ly

Maar die wat het
Glo dit nie
En die wat nie hetGlo dit wel

Dit is die spel wat ons speel
Wat ons met ander deel
En dan verwonder ons, ons
Aan die wat anders is as ons
 

Lukas Engelbrecht